Η πορεία στην κορυφή

Θέλεις να ανέβεις ψηλά στη ζωή και το δικαιούσαι. Ζητάς το καλύτερο για τον εαυτό σου και δεν θέλεις να συμβιβαστείς. Ψάχνεις την επιτυχία, αναζητάς την κορυφή σε όλους τους τομείς της ζωής σου και πολύ καλά κάνεις. Πώς όμως θα φτάσεις εκεί που θέλεις;

Ξεκίνα πρώτα να “σκάβεις” βαθιά μέσα σου, να σε γνωρίσεις και να σε φροντίζεις. Όσο πιο βαθιά σκάψεις, τόσο πιο πολύ θα ανέβεις.

Η κορυφή και αντίστοιχα η επιτυχία, έχουν “ελαφριά” ενέργεια, άρα χρειάζεται να έχεις πετάξει τα βαρίδια του πόνου, της θλίψης, του θυμού, της κακεντρέχειας και όλων αυτών των συναισθημάτων που έχουν “βαριά και πυκνή” ενέργεια.

Μείνε καθαρός για να κυλάει η λεπτοφυής ενέργεια σε ολόκληρο το είναι σου. Τότε μόνο θα μπορέσεις να σηκωθείς, όταν θα είσαι ελαφρύς και έτσι θα ανέβεις ευκολότερα προς την επιτυχία και την κορυφή.

Το μόνο καύσιμο που χρειάζεται για να γεμίσεις το ρεζερβουάρ σου είναι η αγάπη και η ευγνωμοσύνη. Μείνε ταπεινός. Μη συνδέεσαι με “κάτω”…  Ό,τι άκουσες και είδες από τα χαμηλά, απλά άστο να φύγει… Έτσι δεν θα χάσεις ενέργεια και δεν θα ξεφύγεις από τον εστιασμό σου, που μπορούν να σε τραβήξουν προς τα κάτω, στην βαριά και πυκνή ενέργεια, μέσα στο Μάτριξ.

Θα συναντήσεις προκλήσεις… μην ασχοληθείς κι αυτές με τη σειρά τους θα σου θυμίζουν τα δικά σου παλιά κομμάτια… Νιώσε ευγνωμοσύνη, δείξε κατανόηση και ενσυναίσθηση και φύγε ψηλά… Κάνε (προσ-)ευχή και πέτα με αγάπη στον δικό σου αυθεντικό προορισμό.

Όσο ανεβαίνεις, οι φωνές και οι πράξεις δεν θα ακούγονται, ούτε θα φαίνονται… Έχει άλλη θέα και άλλους ήχους προς τα πάνω. Έχει ησυχία και μοναχικότητα…

Μη σε τρομάζει η μοναχικότητα, γιατί ακόμα προφανώς δεν είσαι έτοιμος. Όταν θα σε έτοιμος, θα το γνωρίζεις καλά, θα το νιώθεις και θα το βιώνεις ότι έχεις εσένα και είσαι ολόκληρος. 

Στην κορυφή δεν θα συναντήσεις πολύ κόσμο γιατί η κορυφή χωράει πολύ λίγους. Προσπαθώντας να σταθούν στη ψηλότερη άκρη της κορυφής, πολλοί δεν μπορούν και μένουν πιο κάτω, γιατί χρειάζονται να πατάνε, να ακουμπάνε κάπου και να χρησιμοποιούν ως πατερίτσες τους άλλους. Δεν αντέχουν την ελευθερία στον αέρα με την αγάπη που σου δίνει τη δυνατότητα να πετάς και να πατάς. Θέλει βαθιά πνευματικότητα να αφήνεσαι με εμπιστοσύνη, άρα δεν σε νοιάζει αν πατάς ή πετάς. Το φως είναι άπλετο, γιατί εσύ μέσα σου είσαι φως και τρέφεσαι από αυτό. Είναι το φως μέσα σου που σε οδηγεί στην Αγάπη, στο Ένα, στο Όλον.

Αν σε κρίνουν, το γνωρίζεις. Είναι κάτι που κάποτε, για κάποιο λόγο, το έκανες κι εσύ. Αν σε ενοχλήσει αυτό, κάνε συγχώρεση (συν + χώρος) και δείξε ευγνωμοσύνη. Μείνε σε σιωπή. Ίσως έτσι τους βοηθήσεις, χωρις να τους δίνεις τροφή και αξία, να ξε-εστιαστούν από εσένα, να ψάξουν κάπου αλλού να “χορτάσουν” τα αρνητικά τους συναισθήματα και θα σε αφήσουν ήσυχο…

Πρέπει να έχεις υπομονή και κατανόηση. Όλα είναι κατάλληλα και σημαντικά σε αυτό το ταξίδι της εξέλιξης.